Fernando Carballa, quen ten traballado diversas técnicas como a pintura, o collage, a fotografía, o gravado, a cerámica ou o fotopolímero, achéganos unha proposta artística na que o debuxo abandona a súa función preparatoria e subalterna para adquirir entidade propia e elevarse á categoría de obra de arte. Carentes de artificios, o seus debuxos rexistran o trazo do artista, o seu pulso, e son a substancia do que acontece.