A exposición amosa a súa produción desde comezos dos anos setenta, coincidindo co momento no que o óleo adquire protagonismo na súa obra e adopta os postulados da Escola de Madrid, seguidora do estilo de Benjamín Palencia; unha pintura figurativa, non académica, que reinterpreta a realidade desde os elementos construtivos do cubismo e o cromatismo fauve coa intención de transmitir os elementos esenciais da paisaxe, fuxindo dos tópicos.